HARRIE  1931-2026

Negen jaar geleden begon ik Harrie te fotograferen. Zijn duiven waren het begin, elke dag zag ik ze over mijn tuin vliegen. 

Een prachtige man: sterk en kwetsbaar tegelijk, met jongensachtige pretoogjes. Lief, behulpzaam, koppig en positief. Geen woorden maar daden. Altijd in zijn blauwe werkjas, de pet op, omringd door de vogels die hij zo liefhad. Welkom via de achterdeur. In zijn achtertuin stond de grote beuk, zijn lievelingsboom, als een oude vriend. 

Harrie heeft het leven losgelaten in het bijzijn van wie voor hem het allerbelangrijkst waren: zijn vrouw, kinderen en kleinkinderen. “Ik heb een mooi leven gehad,” zei hij. En zo was het.